Geschreven door Mariska

Iedereen praat wel tegen een apparaat. Meestal is dit eerder een uiting van frustratie dan ‘wat leuk je weer te zien’, echter beginnen we sinds een tijdje apparaten meer als een partner te zien. Ik doel hierbij op de Google assistent die te activeren is via de app iOs of de Google Home. Dit laatste is een redelijk klein apparaatje wat je in je woonkamer of kantoor zet en die van alles voor je regelt en een waardige gesprekspartner is. Zeg bijvoorbeeld ‘Goedemorgen’ en Google assistent vertelt je het weer van die dag, of er calamiteiten zijn op weg naar je werk, het nieuws of hij informeert je over afspraken die je die dag hebt staan. Je kan er een quiz mee spelen, hij kan je lievelingsmuziek draaien via Spotify en je kan hem vragen stellen: dit heet voice search.

Voice search

In de Verenigde Staten heeft 32% van de huishoudens een smart speaker in huis staan. In Nederland is dat nog in opkomst met ‘slechts’ 6% van alle huishoudens, maar het is enkel een kwestie van tijd dat er meer huishoudens een dergelijk apparaat aanschaffen. Bij de lancering van de Google Home in oktober 2018 was wereldwijd gezien Nederland het meest succesvolle land volgens Google. Per hoofd van de bevolking werden er in ons land de meeste Google Home speakers verkocht. Bovendien gebruikten Nederlanders ze ook ze ook actief.

Afluisterpraktijken van Google

Mooie ontwikkelingen, vinden wij. Maar met al dit succes gaat altijd wel wat negatieve aandacht gepaard. Een anonieme Google-medewerker deed uit de doeken dat Google ongeveer 1 op de 500 gesprekken met het apparaat meeluistert, maar ook met gesprekken onderling. Dat betekent dus dat Google soms ook meeluistert als het apparaat niet geactiveerd is. Nu is het allemaal minder spannend dan het in eerste instantie lijkt. De reden dat Google dit doet, is dat ze willen leren van de geluidsfragmenten om de spraaktechnologie te blijven verbeteren. Je kan je voorstellen dat een machine een taal niet zomaar onder de knie heeft. Dat kan alleen maar door veel te luisteren naar gesprekken en dat is wat Google doet. Hoewel de identiteit van de personen die de gesprekken voeren niet te herleiden zijn voor Google, zijn ze af en toe wel (onbedoeld gaan we maar van uit) getuige van de nodige ruzies en persoonlijke gesprekken. Hoe het mogelijk is dat Google ook persoonlijke gesprekken meeluistert, werd niet verteld. Waarschijnlijk werd het apparaat geactiveerd met een woord dat op ‘Google’ lijkt. Van de 1.000 meegeluisterde gesprekken zouden er 153 ‘onbewust’ opgenomen zijn.

Privacyinstellingen

Gelukkig leven we tegenwoordig een een wereld waarbij onze privacy hoog in het vaandel staat bij overheden en wetgeving. Je kunt daarom via je privacyinstellingen eenvoudig aangeven dat je niet wil dat Google gesprekken meeluistert. Wel jammer dat het standaard dus aan staat.